YARADILIŞTAN GÜVENE   


Büşra Değer

Büşra Değer

04 Nisan 2018, 10:14

Önce insanlara güvenmeyi öğrendim, sonra bunu bir daha yapmamam gerektiğini! Bu devirde en çok Azrail’e güveneceksin en azından niyeti belli! İnsanoğlu deniz gibidir güvenirsen boğulursun! Hayatta yarı yolda kalmak istiyorsan, birilerine güvenmeniz yeterdir! gibi örnekleri çoğaltmak mümkün. nereye bakarsam ne okursam kimi dinlersem dinliyim herkes insanoğlunun ne kadar nankör ve güvenilmez olduğundan bahsediyor.

Çağımızın en içinden çıkılmaz sorunlarından biri nedir diye soracak olursanız,  kesinlikle düşünmeden “GÜVEN” derim. Biz insanlar bir arada var olmak ya da bir arada yaşamak zorunda değil miyiz? Tarih boyunca bu durum böyleydi ve bu şekilde devam edecek... Birbirimize ihtiyacımız olduğu halde neden insan insana güvenmez? Ya da insanoğlu neden güvene güvenmeden hayatını yaşar?

Biz insanlar güvenin ne demek olduğunu mu bilmiyoruz yoksa hayatımızda ki değerini mi göremiyoruz diye sorular silsilesi kafamda dolanıp duruyor.

Gelin şöyle bir güven ile ilgili biraz sohbet edelim.

Güvenmenin temeline baktığımız da aslında kişinin başkasına güvenmesinden ziyade kendini güvende hissetmesi vardır. Bu durumu biraz daha açacak olursak,güven duygusu, anne rahminde başlar aile ilişkileri ile şekillenir. İnsanoğlun da doğuştan güven arayışı var.

Çocuk doğduğu zaman ilk yaptığı şey güvenli bir sığınak aramaktır. Çünkü çocuğun anne karnında her ihtiyacı karşılanmaktadır. Sıcacık bir ortamdan ayrılıp dünyaya gözlerini açtığında,birden bire soğuk bir havaya maruz kalır... Bu geçiş evresi yetmezmiş gibi yaşaması için derinden bir nefes alması gerekir. Bu ilk nefes insanoğlunun ilk acısı ve ilk korkusudur. Bu korkuyla karşılaşan insanoğlu 'ben güvende değilim' tepkisini oluşturur. Bu esnada kurtarıcı bir melek belirir insanoğlunun karşısında. Adı annedir bu meleğin. Annenin çocuğa sarılması, koruması ve çocuğun ihtiyacını gidermesi insanoğlun da güven duygusunu oluşturur. Bununla beraber, bebek ilk kez annesine sonsuz güven duyar veya ihtiyacını karşılayan her kimse…

İşte insanoğlunun güven serüveni böyle başlar. Ardından bazı olumsuz durumlarla karşılaşılır. Zaman geçer ve büyür insanoğlu. Büyüdükçe hayatın zorlukları ile karşılaşmaya başlar… Kırılır, üzülür ve gücünün yetmediği yerde isyan etmeye başlar. Ve insanoğlu zamanla değiştikçe, yaşadıkları karşısında özünden çok farklı bir hale gelir. Güvensiz her şey de bir art niyet arayan!

Evet, insanlar konusunda hepimiz bazen yanılgılara düşebiliriz, düştük ve düşmeye devam ediyoruz. Kırılıp üzüldük, güvenimiz zedelendi ama unutmamanız gereken bir şey var;insanoğlu özünde her zaman iyidir!

İnsanoğlunun özünde her zaman sevgi vardır. Güven duygularınızı zedeleyen insanların hangi koşullardan geldiğini ve neleri yaşadığını bilemezsiniz, bir de bu şekilde düşünün.

Hayatta başınıza ne kadar olumsuz olaylar gelirse gelsin her şeye rağmen sakinliğinizi koruyun ve onları ilahi adaletin kucağına teslim edin. Nefret, öfke ve güvensiz kalplerimiz bizleri tüketir, hasta eder. Bizler kalbimizi her zaman temiz tutalım ve  önce kendimizi sevelim,güvenelim sonrasın da insanoğluna...

                                      SOSYOLOG AILE DANIŞMANI BÜŞRA DEĞER

Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Ebru - 3 hafta önce
Tek solukta okudum mükemmel tebrikler
Avatar
seda - 2 hafta önce
devamı gelsin büşra hanım